Mijn naam is Wemmy Seinen.

Sinds mijn opleiding HBO-Jeugdwelzijnswerk werk ik vol enthousiasme met kinderen die extra hulp nodig hebben bij hun ontwikkeling.  In de loop van de jaren ben ik me gaan richten op het spel van kinderen, in al zijn varianten. Spel speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van een kind. Meestal gaat spelen vanzelf, maar soms is er extra hulp nodig. Als spelbegeleidster heb ik veel kinderen geholpen om te leren spelen en plezier te krijgen in spelen.  

Omdat ik zag hoe belangrijk spel is voor kinderen en wat kinderen in hun spel allemaal laten zien, ben ik de opleiding tot speltherapeut gaan volgen. Hier heb ik geleerd hoe  spel kan helpen bij het begrijpen van de leefwereld van een kind en hoe door therapie spelenderwijs problemen kunnen worden verminderd of opgelost. In speltherapie worden kinderen spelenderwijs krachtiger. Ik vind het mooi om te zien hoe kinderen tijdens de speltherapie kunnen groeien en weer in hun kracht komen te staan. Daarnaast help ik  ouders om hun kind beter te begrijpen.

Ik vind het elke keer weer een uitdaging om een kind echt te leren kennen en met behulp van spel aan de slag te gaan met zijn of haar problemen. Ik heb als speltherapeut gewerkt binnen de zorg voor kinderen met een verstandelijke beperking of ontwikkelingsachterstand. Momenteel werk ik twee dagen in de week als speltherapeut op een Medisch Orthopedagogisch Centrum binnen de jeugdzorg.  Daarnaast werk ik als zzp-er en ben ik mijn eigen praktijk gestart. Deze praktijk is gevestigd boven de garage van mijn woonhuis in Ommen. 

Ik voel me betrokken bij kinderen die niet lekker in hun vel zitten en hun ouders. Ik ben creatief en vindingrijk en vind het een uitdaging om met elk kind een goed  contact op te bouwen. Kijken naar mogelijkheden, dat is mijn uitgangspunt. Zorgvuldigheid en betrouwbaarheid vind ik hierbij erg belangrijk.  

Onderstaande tekst hangt in mijn praktijkruimte. Graag help ik kinderen in de Speelvijver om de zwarte vissen te vervangen door blinkende vogels! 

 

Zwarte vissen

Soms,
het gebeurt weleens,
worden gedachten zwarte vissen.
Ze botsen tegen de glazen muren
van mijn hoofd.

Maar ik laat het er niet bij.
Ik wrijf ze op tot blinkende vogels,
doe het raam open
en wuif ze eruit.

Een veer zweeft na.
Een zwarte.
Maar de vogels zijn verdwenen.

Gil van de Heyden